­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

extra akb button

pastorpraat

coronavirus

delemarre“Ik ga niet te veel in op hoe ik deze coronacrisis beleef. We worden immers al overvoerd met informatie en horen meningen via de media. We moeten ons voegen in het beleid van beperkingen en eisen. Dat is lastig en vervelend, maar voor mij is er goed mee te leven. In het begin vond ik het zelfs prettig rustig. Geen koorrepetities, geen KBO-bijeenkomsten voorbereiden, geen vergaderingen, geen coördinatie collecte Hartstichting. Dus ik heb zoals velen het deden de tuin bewerkt en het huis buitenom met water en zeep aangepakt.

In het nieuws worden we ook herinnerd aan de voorgaande epidemieën, zo ook aan de Spaanse griepepidemie in 1918. Meer dan anders denk ik aan mijn vader en moeder, die als peuters daardoor hun ouders moesten missen. Ik denk aan mijn opa’s en oma’s die hun kinderen moesten overdragen aan mensen in wie ze vertrouwen hadden om ze verder in hun geest op voeden. Mijn pa en moe vertelden ons over hun herinnering en hoe erg het was om in een pleeggezin te moeten gaan wonen. De bidprentjes lezende springen de tranen me altijd in de ogen. Het sterke geloof van opa’s en oma’s hebben ze daarmee overgedragen aan mijn vader en moeder en zij weer aan mijn broers en zussen.

Beperkingen
De ervaringen van pa en moe over de griepcrisis van toen, hun leven in de economische crisis in de jaren ‘30, hoe ze elkaar gevonden hebben en trouwden vlak voor WO II. Dat alles maakt dat ik de beperkingen van de coronacrisis niet als zwaar ervaar. We hebben het anders dan vroeger: goed eten, een goed bed en een warm huis. Toch voel ik mee met familie van mensen die overlijden en met hun familie die door het slopende virus met groot gemis en verdriet verder moeten.

Nu, een aantal weken na het begin van de stilte begint er toch wat onrust in me te ontstaan. Ik mis het dagritme dat we zo gewend waren. Ik mis het contact met de koorleden en het zingen, vooral voor de vieringen in de Goede Week. Dat we het programma voor de KBO-leden niet kunnen uitvoeren is vooral jammer voor de leden. Ik ga wat vaker dan anders, wat vaker een rondje trimmen en wandelen in de natuur van Nienoord. Vooral ‘s morgens heel vroeg is dat heerlijk. Gelukkig mag ik met Carla Appelman de redactie van Tau doen en in Leek de parochieblaadjes en KBO-magazines bezorgen. Het geeft de mogelijkheid soms even bij bepaalde bekende abonnees aan te bellen om met gepaste afstand te vragen hoe het er mee gaat.

Aandacht
In deze stille tijd zien we hoe mensen aandacht hebben voor elkaar en rekening houden met elkaar. We hebben grote waardering voor onze artsen en verpleegkundigen. We beseffen meer en meer wat onze levensstandaard van invloed heeft op ons milieu.

Submit to FacebookSubmit to Twitter
­