­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

Wat zou u antwoorden op de vraag: ‘Waar verlangt u het meeste naar?’
Gezondheid van mijn dierbaren en van mijzelf, dat het goed mag gaan met mijn kinderen en kleinkinderen. Dat er een blijvende en goede oplossing mag komen voor alle vluchtelingen, dat er geen terroristische aanvallen meer zullen plaatsvinden, dat iedereen in vrede met elkaar kan samenleven enz. enz…

Verlangens
Dit zijn allemaal heel waardevolle en oprechte verlangens, die ieder van ons waarschijnlijk zal herkennen. Ik zou er graag één verlangen naast willen zetten die al die andere verlangens omvat: het verlangen naar innerlijke vrede! Het verlangen naar een vrede in onszelf die niet bij het minste of geringste wat gebeurt weer voorbij is, maar die blijft. Kan dat? Wat er ook om mij heen of in mijzelf gebeurt, toch wil ik innerlijk in vrede blijven. Kan dat? Hebben wij daar een keuze in?

Laatst vertelde iemand mij dat tijdens een vakantie zijn portemonnee met alle pasjes, rijbewijs etc. erin gestolen was. Zijn partner zei toen: ‘Nu is onze vakantie bedorven’, maar hij vertelde hoe door hem heen ging: dat wil ik niet, hoe kan ik hier anders naar kijken? En hoe het toch lukte om rustig te blijven en van de rest van de vakantie te genieten.

Keuze
Wij denken meestal: eerst moet er vrede buiten ons zijn, alles om ons heen moet vredig en goed zijn om die vrede ook in onszelf te kunnen ervaren.
Maar wat als we dat eens omdraaien? Begint echte vrede niet in onszelf? Waar wij ervoor kiezen om die vrede te willen ervaren en behouden wat er ook gebeurt? Nogmaals: kan dat?

In onze tijd wordt nogal eens gesproken over de maakbaarheid van onze samenleving, van ons leven. Wij zijn tot steeds meer in staat, toch komen we er nu ook steeds meer achter dat ons leven juist niet maakbaar is. We hebben niet alles in de hand, en dat moeten we ook niet willen.

De keuze voor innerlijke vrede heeft echter niets met maakbaarheid van doen. Het is een keuze die voortkomt uit een diep vertrouwen, uit het geloof dat wij er niet zomaar zijn, maar dat wij deel uitmaken van Gods liefde! Dat is onze oorsprong. We kunnen innerlijke vrede ervaren waar wij durven geloven dat we in wezen altijd veilig zijn, wat er ook gebeurt, omdat we van God zijn, bij God horen!

Als dat ons uitgangspunt is, kijken we anders naar onszelf en naar anderen, kijken we anders naar onze wereld. Alles gaat dan als vanzelf veel meer vrede uitstralen, en we zien mogelijkheden om die vrede ook te geven. Innerlijke vrede, het hoort bij Jezus. Hij geeft ons zijn Geest, die ons, als wij ons daarvoor openen, zal helpen om die innerlijke vrede ook te mogen ervaren.

Met Pinksteren zingen we: ‘Kom Schepper Geest, vervul ons hart’.
Waarmee? Met vreugde en vrede die ons nooit verlaat!

Pastor Truda de Boer

­