­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

"Mijn naam is Wim Geerts; inmiddels 59 jaar en getrouwd met Rini. Ik ben opgegroeid in een milieu, waarin godsdienst geen plaats had. Mijn ouders waren socialisten. Voor hen was het grote probleem in de wereld de ongelijke verdeling van geld en goederen. Het socialisme kon dat veranderen. Die opvatting heeft mijn denken tot ongeveer mijn 25ste levensjaar bepaald. Toen kwam ik met een schok tot de ontdekking, dat de maatschappij draait om hebben en houden, het recht van de sterkste. Het socialisme bleek nergens ter wereld opgewassen tegen de economie van de vrije markt."

“Niet  praktiserend vrijzinnig Nederlands Hervormd”
"Vanaf dat moment was ik mijn oude geloof kwijt, maar de wereld waarin alles alleen draait om geld bleef in mijn ogen immoreel. Dat kon in mijn beleving de waarheid niet zijn. Op het persoonlijke vlak was ik ook zoekende. Ik was niet in staat stabiele relaties te onderhouden. Ik zat niet lekker in mijn vel en stond alleen.
Alleen voor jezelf leven geeft geen voldoening, ik heb Rini gevraagd of zij het met mij wilde wagen, zij heeft daarop ja gezegd. Omdat Rini katholiek is, ging ik mij oriënteren op levensbeschouwelijk gebied. Ik noemde mijzelf  “niet  praktiserend vrijzinnig Nederlands Hervormd”, alhoewel ik niet gedoopt was. Wij trouwden in de katholieke kerk, wij hadden een gemengd huwelijk. Wij kregen twee kinderen, die beiden zijn gedoopt in de katholieke kerk."

De grote dogma's kon ik niet bevatten
"Het verhaal van Jezus zei mij wel wat, maar de grote dogma's van de katholieke kerk kon ik niet bevatten. Ik ging daarover nadenken en kwam er niet uit. Ik liet de zaak daarom maar rusten. Vele jaren later kwam de zaak in beweging. Ik ging af en toe met Rini, die in het kerkkoor Enchanté zingt, mee naar de kerk. Zij heeft mij aangemeld om mee te helpen bij de levende kerststal. Ook onze kinderen deden mee als herder. Dat was leuk. Ik raakte geboeid door de inzet van vele verschillende mensen. Ik liet de aanblik van het kindje Jezus  en zijn moeder goed op mij inwerken. Dit deed mij meer dan ik voor mogelijk had gehouden. Het kleine zaadje van het geloof dat in mij was, ontkiemde.

Tot die tijd vond ik het prima om mij als buitenstaander op te stellen. Maar de blijmoedige uitstraling van velen die actief zijn binnen de parochie, wakkerde mijn verlangen aan om toe te treden tot de katholieke kerk.
Ik heb deze wens neergelegd bij pastoor Tolboom. Hij hoorde mij aan en nam alle tijd om geloofszaken uit te leggen en toe te lichten. Hij gaf mij huiswerk op over de geloofsbelijdenis, de tien geboden, de sacramenten en de zaligsprekingen. Terzelfder tijd ging ik boeken uit de bibliotheek lezen, die handelen over de geschiedenis van de kerk.

De betekenis van de geboorte, het leven, het lijden, het sterven en de opstanding en verrijzenis van Jezus begon steeds meer tot mij door te dringen. Deze ervaring werd ook zeer persoonlijk. Mijn tekortkomen kon ik nu bij Hem neerleggen. In de overtuiging dat alleen het geloof in Jezus mij rechtvaardigen kan, ben ik op 24 oktober 2010 gedoopt. En de laatste jaren actief als koster."

­