­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

Rob van Hofwegen is een van de organisten van de katholieke gemeenschap in Zuidlaren. Achter het orgel concludeert hij: "Zingen is muziek maken. Het maakt je gebed nog intenser. De minstreel ging vroeger ook al zingend rond om de mensen te vertellen wat er gebeurd was. De muziek en het verhaal konden de mensen boeien. Ooit heb ik op het St. Pietersplein in Rome een mis bij mogen wonen. Wat voor mij het meest indrukwekkend was dat het leek alsof we in Babylon waren, maar elkaar konden verstaan toen we het 'Onze Vader' biddend zongen. We begrepen elkaar. De toon was gezet."

Hij is geboren in Lemmer en heeft een zuster en vijf broers. "Op zesjarige leeftijd zijn wij verhuisd naar Joure waar ik nog veertien jaar gewoond heb. In die periode heb ik de lagere en de middelbare detailhandelsschool doorlopen. Op 20-jarige leeftijd ben ik in Zuidlaren gekomen om de opleiding Verpleging-B te volgen. Acht jaar in de gezondheidszorg gewerkt. Ik woon nog steeds in de gemeente Tynaarlo, de voormalige gemeente Zuidlaren. Nu werk ik bij die gemeente, waar ik de Reproafdeling bestier. Waarom het wonen hier zo mooi is? Mijn antwoord: "De kleinschaligheid. Puur genieten van de schoonheid van de natuur. Oftewel, bijna elk woord is te zwak hiervoor."

Toneel
Hij is ook actief in de toneelwereld. ‘De Forsyte Sage' is voor mij de drijfveer geweest om te gaan acteren. Heb zelf veel gespeeld. Vele jaren blijspelen gedaan, maar ook even zovele jaren klassieke stukken van Tsjechov. Heb vijf jaar geleden nog een jaar lang een cursus film acteren gedaan. Elke dinsdagmiddag naar Amsterdam en met de laatste trein weer terug. Een bijzonder boeiende cursus, maar mijn hart blijft toch bij het toneel. Op dit moment regisseer ik een toneelgroep in Zuidlaren.

Sinds 1976 speel ik orgel in de R.K. kerk te Zuidlaren. Dit doe ik elke keer met veel plezier. Aangezien ik nog nooit rotte tomaten of schoenzolen naar mij toe kreeg, ga ik er maar vanuit dat men wel tevreden is met mijn orgelspel. Ook kan ik ontzettend genieten van klassieke muziek. Nog altijd staat de Mattheüs Passie van Bach bij mij bovenaan. Vanaf mijn twaalfde jaar ga ik er elk jaar naar toe. Het meest jammerlijke van de laatste tijd is dat de uitvoeringen van de Passie steeds sneller gaan. Afgelopen keer was ik in de Martinikerk in Groningen bij een uitvoering onder leiding van Pieter Jan Leusink. Deze uitvoering ging in een dusdanig hoog tempo dat ik dacht: Jezus heeft bijna geen tijd meer om te lijden."

"Wat ik ook heel graag doe is zondags onder het ontbijt Gregoriaanse muziek beluisteren. Fantastisch. Heb ook veel aan sport gedaan. Vroeger basketbal gespeeld. Later heb ik veel aan hardlopen gedaan waarna ik de edele
triatlonsport heb beoefend. Heb vele jaren wedstrijden gedaan, van kwart tot en met hele triatlons.

Fusie
De fusie vind ik een goede zaak, al was het alleen maar om de financiën. Vraag: 'Ga je de ontkerkelijking hier mee tegen?' volgens mij niet. Ik zie veel meer heil in het schrappen van het celibaat en het toelaten van de vrouw in het priesterambt. Pastoor Oostendorp zei jaren geleden eens tegen mij: 'Rob, wij hebben zoveel vrouwelijk potentieel in de R.K. kerk, maar tot nu toe blijft het mannenwerk'. Maar om nu te zeggen: dit is voor mij aanleiding om er mee op te houden, mede door alle schandalen wat betreft de seksuele gedragingen van enkele gezagdragers, dan zeg ik op mijn beurt: niet weglopen maar de schouders er onder. Respect hebben voor elkaar. Laten we de liefde uitstralen. Hoe kun jij je goed voelen in de kerk met al je goedheden maar ook met al je tekortkomingen. Wij zijn er voor elkaar. Misschien komt er nog eens een tijd waarbij er helemaal geen kerk meer nodig is. Dat wij elkaar verstaan. Dat lijkt een bijzonder mooie gedachte. Maar ja, je moet toch ergens in geloven en naar toe leven."

­