­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

agenda 5a

Eén van de mooiste dingen van wat wij vieren met kerst is, naar mijn idee, dat God naar ons toe komt. Immanuel; God met ons. Zoals het lied zegt:  O kom, o kom Immanuël….
Geen andere wereldreligie kent dat; dat God en mens werkelijk op elkaar betrokken zijn. Dat God woont in de mens. En dat God daarmee ook trouw blijft aan zijn schepping:  wij , en de wereld om ons heen….

God wordt geboren als mensenkind. Het kerstfeest wil dat feestelijk vieren. Het beeld van de baby in de kribbe is meer dan een menselijke geboorte. Het werd  een begin van een heel nieuw begin…..
Het begon met een jonge vrouw, Maria. Zij kende de verhalen van haar volk. Ook het verhaal uit de kleine profeet Sefanja zoals dat vandaag werd voorgelezen.
“Dochter van Israël, u hebt geen kwaad meer te vrezen. God zal zich verheugen in vreugde om u, en zijn liefde stilzwijgend laten blijken.”
En in de profeet Jesaja lezen wij dat een jonge vrouw zwanger zal worden en een kind zal baren die Immanuël genoemd zal worden. Ook dat verhaal kende zij. Maar Maria had geen idee, dat zij die vrouw zou worden. Het overkomt haar, ongevraagd. Het komt zelfs niet goed uit, want ze is ongetrouwd. Nu niet meer zo’n probleem maar toen wel degelijk een huizenhoog probleem voor een vrouw.

Toch weegt er iets zwaarder voor haar, dan deze last. We weten niet precies hoe Maria het allemaal ervaart, want dat staat niet in de bijbel. Maar zij staat open voor wat haar overkomt en voelt zich gezegend. Maria wordt wel de eerste christen genoemd, of de eerste gelovige. Haar geloof zingt zij uit in het Magnificat. Een tekst die later in het evangelie van Lucas staat. Maria’s geloof draait om mededogen en rechtvaardigheid. Om het recht van de zwaksten. En om een God die voor hen partij kiest. Je mag wel aannemen dat Jezus  een opvoeding heeft gehad waarin zij dit op hem overdraagt.

Uit diezelfde familie komt Johannes de Doper. Een man die we kennen als komend uit de woestijn. Een man die imponerend is, met een sterke boodschap.  Ik vond het als kind altijd een machtig figuur…..
Hij wordt “de doper“ genoemd omdat hij zoveel mensen doopt in de rivier de Jordaan. De enige rivier die zijn land rijk is…. Er zijn niet veel profeten die dat doen: dopen. Maar hij doopt er velen, misschien wel duizenden… Een daarvan is Jezus…. Die dat zelf trouwens niet zal gaan doen…

Johannes heeft een duidelijke boodschap: Een boodschap voor mensen die hun leven willen leven als mensen uit één stuk. Geen valse pretenties, geen dubbele bodems, niet alleen maar bezig met zichzelf mensen die opkomen voor recht en gerechtigheid die eenvoudig en eerlijk willen leven.
Johannes is heel hartstochtelijk daarmee bezig. En de mensen denken: misschien is hij dan wel de Messias,  de redder die wij verwachten. Maar hij zegt:  je moet niet denken dat ik dat ben. Ik ben maar een wegbereider. Na mij komt hij , die groter is dan ik. Na mij komt Jezus, ik maak voor hem het pad klaar…. 

En hij kent Jezus natuurlijk goed. Hij weet hoe zijn  neef is: anders dan Johannes. Jezus is ook radicaal , maar op een andere manier. Jezus is een mens die in de ander Gods aanwezigheid ziet. Dat bepaalt hoe hij naar mensen kijkt…

Het was een beeld met grote gevolgen. In het jodendom was wel respect voor de mens, maar Jezus ging toch echt een stap verder.
Voor hem had ook een arme had waardigheid, ook een zieke, een kind, een slaaf, een knecht, een vrouw, een afperser, een vreemdeling zonder rechten. Ja zelfs een lid van de bezettingsmacht, een romein…

Wanneer wij als christenen de boodschap van Jezus enigszins serieus nemen, dan blijft het toch een boodschap die veel dingen in een ander licht zet.  Ook nu nog. Het lijkt vanzelfsprekend dat ieder mens dezelfde rechten heeft als een ander. Dezelfde waardigheid
Hetzelfde beeld van God is als u of ik.
Maar dat is het natuurlijk niet. De regel is eenvoudig, maar ook zeer radicaal. En dat heeft altijd al de nodige problemen opgeworpen.
De eerste christenen kregen al ruzie omdat de meer gegoeden niet alles wilden delen met de armen.  Die armen konden natuurlijk minder in de pot leggen dan de rijkeren. En ja, dat gaf scheve ogen.
Paulus maakt er korte metten mee, maar u begrijpt: Niets menselijks is ons allen vreemd. Het delen van bezit en eten lijkt niet gecompliceerd, maar mensen zijn net eekhoorntjes: we verzamelen onze voorraden en doen er niet gemakkelijk afstand van. Uitzonderingen daargelaten…. En:  hoe meer je hebt; hoe meer je er aan lijkt te hechten.

In de Adventstijd worden we er duidelijk op gewezen dat de kern van het leven toch om andere zaken draait. Johannes is in dat opzicht wel zeer duidelijk. Voor ons als mensen uit het relatief rijke westen is die boodschap erg belangrijk Juist omdat we geneigd zijn dit uit het oog te verliezen. Totaal uit het oog te verliezen.
Want het gaat natuurlijk niet alleen om geld en goed.  Het gaat ook vooral om hoe we in het leven staan; als mensen ten opzichte van elkaar. En daarmee ook als mensen ten opzichte van God.
Ja, God. Voor de mens van deze tijd een lastig concept…. En dus is de essentie van het geboortefeest voor velen iets waaraan ze voorbij gaan. Het is een soort midwinter-gezelligheidsfeest. Oftewel de gang van “Zalig Kerstmis” naar “fijne dagen”. En dat verschil gaat niet alleen maar over woorden. Dat verschil, herbergt een wereld van verschil in levensopvatting.

Als gelovigen willen wij toch graag hoog houden dat God mens werd en naar ons toe komt. Dat er een band is tussen God en mens. En dat dit gevolgen heeft voor ons leven. Voor ons omgaan met anderen;  voor onze verantwoordelijkheid voor de mensheid en de schepping.
Dat wij hoop en vertrouwen hebben; licht willen aansteken in een donkere wereld.
Laten we elkaar zien in dat licht.

Amen         

­