­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

Lezingen: Jes.9,1-6 ,  Titus 2,11-14 , Lucas 2,1-20

Beste zusters en broeders,
Een mensenleven kan op veel manieren ontsporen. Er is niet zoveel voor nodig om dat te laten gebeuren. Iets ergs dat plaatsgehad heeft in kindertijd of jeugd. Misschien heb je láter een verkeerde afslag in je leven genomen. ’t Kan maar zo zijn dat je op een doodlopende weg in je leven bent beland. ’t Kan maar zo zijn dat je verloren rondloopt in je eigen leven.

Verloren rondlopen…Eenieder heeft dat wel eens meegemaakt. Je moet ’s avonds in een onbekende plaats naar een bijeenkomst toe. Je parkeert ergens je auto zonder goed op te letten en na de vergadering denk je naar je auto te lopen, maar je loopt verkeerd en voor je het weet loop je drie kwartier gedesoriënteerd te zoeken. Je loopt dan verloren in zo’n donkere stad en je hebt geen idee waar je zoeken moet.

Je loopt verloren rond, en als je verloren bent, dan wil je … gevonden worden. Ach, ruim een half uur geërgerd zoeken naar je auto in een onbekende plaats is dan nog peanuts. Heb je hem gevonden, dan is het leed weer geleden. Maar hoeveel mensen zijn er niet op deze wereld die verloren zijn geraakt in de grote mensengeschiedenis? Denk eens aan al die mensen die al dan niet door eigen schuld de weg zijn kwijt geraakt in een wereld van criminaliteit en drugs. Denk eens aan al die mensen die niet konden blijven wonen op hun eigen stek, maar moesten vluchten voor oorlogsgeweld. En mocht je denken dat het jou niet kan overkomen: je dénkt wel dat je gebeiteld zit, maar ook jouw leven kan losgewrikt worden door rampen. Het is niet zo ver van een bestaan dat zichzelf genoeg is naar een leven waarin je verloren rondloopt.

Ja, beste zusters en broeders, hier zijn we dan weer op kerstavond verzameld in de kerk. Ik hoop voor u van harte dat uw leven op regel is, maar ieder van ons heeft zo zijn of haar eigen troubles. Ieder mens heeft zo wel een deeltje of een deel van z’n leven waarin dat speelt: verloren rondlopen. Een hoofdstuk in je leven waar je maar moeilijk mee overweg kunt. Een vraagstuk in je bestaan, waar je nog maar niet een antwoord op gevonden hebt. En we zien het niet aan elkaar af, want we zitten hier op ons paasbest – wat zeg ik: op ons kerstbest, maar onze mooie kleren, onze voordeuren en onze opgepoetste ramen verhullen nogal eens dat er ook verloren delen in ons leven zijn.

Hoe verloren hebben Maria en Jozef zich gevoeld, toen er voor hen geen plaats was in de herberg? We kunnen het ons helemaal voorstellen: Jozef die half of helemaal in paniek een plekje probeert te regelen voor zijn vrouw die op het punt van baren staat. Je voelt je verloren, als niemand je wilt ontvangen. Jezus, dat Kind van Bethlehem wordt geboren in een wereld die mensen verloren laat lopen. Hij ziet het levenslicht in een wereld die Hem niet wil ontvangen. Vanaf het allereerste begin loopt het Kind van Bethlehem zelf verloren en wil door ons gevonden worden.

Verloren lopen en gevonden willen worden. ’t Is alsof de Bijbel ons een raadsel opgeeft. Zoek je God? Dan breng ik je bij een mensenkind: Jezus. Ja, en als je God zoekt, waar zou je Hem dan vinden? God is toch wel de aller-, allerbelangrijkste! Dan zal die toch wel te vinden zijn in een paleis met de prachtigste zalen? Nee, je vindt Hem in een oude, armoedige en onveilige stal. Wil je God zoeken onder de machtigen? Nee, je zult Hem vinden onder de machtelozen…

God loopt zelf verloren in een wereld die van Hem niet wil weten. De herders gingen naar deze verloren God op zoek en vonden Jezus, het Kind van Bethlehem, in de stal. Daar vond de ontmoeting plaats tussen Jezus en de herders. Het gekke van de herders is dat je in de rest van de Bijbel niet meer over hen hoort. Wat zou er van hen geworden zijn? Hoe heeft die ontmoeting in de stal in hun leven een rol gespeeld? Het is hetzelfde als wat met ons nu gebeurt. Ook wij zijn, als die herders toen, vanavond naar de kerk gegaan. Dát is onze stal van Bethlehem. En hier ontmoeten we God in Jezus, het kerstkind. Hoe we met die ontmoeting omgaan? Hoe deze ontmoeting een rol zal spelen in ons verdere leven? Misschien weten we dat niet. Maar ik daag u uit: denk erover na! Want die ontmoeting met Jezus is niet zomaar iets, niet zomaar een ontmoeting. Het is een ontmoeting met de God, wiens naam liefde is en die ons toekomst wil geven. Die liefde en die toekomst mag in ons eigen leven gestalte krijgen. Ga op zoek naar de momenten van liefdeloosheid in je leven en laat de liefde terrein veroveren op haat en agressie. Misschien heb je op sociale media wel eens anoniem haatmails zitten verspreiden. Dán draag je niet bij aan de vrede die Jezus ons wil brengen. Wordt het niet eens tijd eens bij jezelf te rade te gaan en te besluiten liefde en respect terrein te laten winnen in je leven? Ja, en dan de klimaatwijzigingen. Dat ze aan de hand zijn, is duidelijk. Dat het gevolgen zal hebben voor onze eigen generaties en zeker voor komende generaties lijkt me ook duidelijk. Klimaataccoorden zijn gesloten in Parijs en hebben een uitwerking gekregen in de bijeenkomst in Katowice. Maar wij? Laten wij alles op zijn beloop? Kijken we nog steeds van de problemen weg? Of zijn wij in onze eigen levens bereid om stappen te zetten en offers te brengen ten gunste van onze kinderen en kleinkinderen? Het zou ons sieren! En als we dat doen, zetten we stappen in de geest van het Kind van Bethlehem.

Beste zusters en broeders, we wensen elkaar een zalig kerstfeest toe. Dat betekent dat we hopen tijdens dit feest Jezus te ontmoeten. Hij wil van invloed zijn op ons leven. Hij wil Zijn liefde ons brengen. Aan ons is het om ons hart open te zetten.

AMEN

­