­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

Lezingen: Jes. 52,7-10, Hebr.1,1-6, Joh.1,1-18.

Beste zusters en broeders,
Toen een paar eeuwen geleden de eerste kranten verschenen, was het al heel wat als je kon lezen dat ongeveer drie weken geleden in Wenen een belangrijke politieke vergadering had plaatsgehad. Als je nu aan iemand iets vertelt wat een maand geleden is gebeurd, dan lijkt het alsof je iets vertelt wat in de prehistorie is gebeurd. Toén had het nieuws weken nodig om in een krant terecht te komen. Nu staat vaak wat in de wereld gebeurt na vijf minuten al te lezen op internet. Soms is een ramp zelfs rechtstreeks op televisie te volgen. Toen een paar jaar geleden een tsunami plaatsvond in Japan, kon je rechtstreeks op t.-v. zien hoe huizen omgingen, hoe dieren verdronken, hoe  auto’s wegdreven, hoe medemensen omkwamen.

Ja, en nu komen we samen om iets te vieren wat toen, op het moment zelf, nooit openbaar is gemaakt. De geboorte van Jezus in een stal te Bethlehem, het was toen geen nieuws. Zijn geboorte is toen niet officieel aangetekend, en ook niet officieel door een of andere heraut afgekondigd. Pas later zijn mensen ervan overtuigd geraakt dat het de belangrijkste gebeurtenis was van de wereldgeschiedenis.

In de nachtmis horen we over het licht dat gaat stralen voor een volk dat in de duisternis ronddwaalt. Jezus’  geboorte is blijkbaar licht voor een wereld die wegzakt in zijn eigen moeras. In de dageraadsmis, de herdersmis, horen we over de herders die op weg gaan naar Bethlehem om de pasgeboren redder der wereld te zoeken. We worden in die dageraadsmis gevraagd ons in onze zoektocht aan te sluiten bij die herders. En bij de nadruk die in de dageraadsmis wordt gelegd op de herders, wordt al een tipje van de identiteit van het pasgeboren Kind van Bethlehem opgelicht: het gaat hier om de goede herder! Op eerste kerstdag is het de dagmis. En in de dagmis is het allemaal niet zo aanschouwelijk als in de kerstnacht. Ja, natuurlijk wel dat prachtige beeld van de vreugdebode, de vredesgezant kun je zeggen, die over de heuvels aan komt rennen om ons het goede nieuws te brengen. De oorlog is voorbij, de vrede is aangebroken. Een nieuwe tijd is begonnen, vanaf de komst van God in ons midden. Na die lezing uit Jesaja volgen de lezingen uit de Hebreeënbrief en uit het evangelie van Johannes. Daarin wordt benadrukt dat God zich uitspreekt in Jezus, het Kind van Bethlehem. Jezus is het definitieve woord waarin God zich richting wereld en mensheid uitspreekt.

Woorden, woorden, woorden. We praten onderling heel wat af. Vaak lijkt het onbelangrijk wat we elkaar te zeggen hebben. Al die kleine, schijnbaar betekenisloze dingetjes die we tegen elkaar zeggen. Maar let op: de communicatie wordt gaande gehouden.  En met de ‘kleine praat’ (zo noem ik hem maar even) proberen we uit alle macht de verhoudingen goed te houden of goed te krijgen. Woorden… ze kunnen ook kwetsen en kapot maken. Negatieve woorden kunnen verhoudingen verzieken en het kost vaak veel moeite en tijd om met goede woorden goed te maken wat met slechte woorden is verziekt.  

Kerstmis: God spreekt zich uit in de geboorte van Jezus, zijn Zoon. God spreekt zich uit en Zijn woord is: Jezus! En dat woord, die naam, is niet zomaar een naam. Nee, het betekent iets. Het betekent: God redt. En misschien is dat ene woord ‘Jezus’  wel de samenvatting van de hele Bijbel.

God redt… Of we nu gered willen worden of niet,  ’t  lijkt alsof we wegzinken in een moeras dat we onszelf hebben geschapen. Begeven we ons op de sociale media, dan merken we pas goed de vervuiling van de onderlinge communicatie door grofheid en lompheid. Ook de Nederlandse politiek wordt daar steeds meer door beheerst. Bovendien – en daar krijgen we meer en meer mee te maken – is er de klimaatverandering. In grote delen van de wereld merkt men al de negatieve gevolgen hiervan. Ons land blijft daar natuurlijk niet buiten. Klimaatwijzigingen houden geen rekening met landsgrenzen…

Jezus – God redt – God steekt ons Zijn reddende hand in de persoon en in de boodschap van Jezus Christus. Maar laten we in ons eigen leven ook zien dat we die hand willen vastgrijpen? Laten we in ons eigen leven ook zien dat we ons door die hand uit ons moeras omhoog willen laten trekken?  Er moeten heel veel mensen zijn die anoniem op sociale media haatmails verspreiden. Het kan niet zo zijn, dat wij daar als christenen aan meedoen! We horen tenslotte bij de groep van mensen die liefde en respect voor medemensen alle ruimte moeten geven binnen én buiten de sociale media. En als het gaat over klimaatwijzigingen… Blijven we maar de andere kant opkijken Laten wij alles op zijn beloop? Kijken we nog steeds van de problemen weg? Of zijn wij in onze eigen levens bereid om stappen te zetten en offers te brengen ten gunste van onze kinderen en kleinkinderen? Het zou ons sieren! En als we dat doen, zetten we stappen in de geest van het Kind van Bethlehem.

Zalig Kerstmis wensen we elkaar toe. Dat betekent dat we elkaar en onszelf toewensen dat we hart en oren wijd openzetten voor het Woord dat God tot ons spreekt. En dat Woord van God heeft een naam: Jezus. Jezus is geboren, toén, tweeduizend jaar geleden in die stal van Bethlehem, maar wat betekent Zijn geboorte toén, als we nu door ons gedrag niet laten zien dat we Zijn volgelingen willen zijn?  Wat betekent Zijn geboorte toén, als Hij nu niet in ons hart en in ons eigen bestaan binnen mag treden…

­