­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

1. De naam is?
Mijn naam is Jan Paagman, leeftijd 62, ik ben geboren in 's-Gravenhage, ik woon nu in Annen, ik heb gewoond in Nootdorp, ik heb ondermeer 30 jaar diverse management functies binnen het bankwezen vervuld, 2 jaar leiding gegeven aan een middelgroot manegebedrijf en sinds 2008 ben ik directeur van een onroerend goed maatschappij.

2. Wat zou je “dienstverlenende/ helpende” aspecten of kanten van je (vrijwilligers)werk kunnen noemen? Of: welke problemen worden/zijn door je werk aangepakt/aangekaart of opgelost?
Tijdens mijn bancaire periode heb ik vooral leiding gegeven aan afdelingen met meer dan 100 medewerkers(-sters) waarbij ik veel plezier beleefde aan het stimuleren van mensen zich breder te ontwikkelen en daarmee ook het zelfvertrouwen te zien groeien. Daarnaast had ik in de Randstad veel te maken met "multiculturele" medewerkers en om dan teams te creëren waar men met wederzijds respect open staat voor elkaars achtergrond is geweldig. En in mijn huidige functie streef ik er naar een goede balans te vinden tussen de belangen van huurders/bewoners en de eigenaren van het onroerend goed.

3. Wat wil je niet missen, maar graag meemaken in hobby/vrijwilligerswerk /vakantie?
Tja, dit is zo'n vraag waar ik met de beantwoording een hele bladzijde mee vol kan schrijven. Ik ben graag bezig met het onderhoud en rijden van klassieke motorfietsen. Ook m'n kleinzoon kan daar van mee genieten, samen sleutelen. meer hoef ik denk ik niet uit te leggen. Johanna, mijn vrouw, rijdt haar eigen motor en we hebben hier in het noorden samen nog heel wat mooie landelijke weggetjes te ontdekken. Daar kan ik echt van genieten maar bijvoorbeeld ook toen ik in december bij een aantal mensen namens de Caritas een kerstpakket kwam brengen en zag hoe blij je mensen kunt maken door ze te laten weten dat er aan hen gedacht wordt, geeft je weer een "boost" aan energie.

4. Wat vind je van de uitspraak van een bisschop: “als de kerk niet dient, dient ze nergens toe!”
Voor mij persoonlijke een lastige uitspraak. Ieder beleeft de kerk op zijn of haar eigen manier. Je mag ons geloof zien als een ondersteuning bij het kiezen van je juiste levensweg maar naar mijn mening kun je er ook een eigen christelijk houvast in vinden waardoor je zelf ook dienend kunt zijn.

5. Wie zijn voor jou de melaatsen in de maatschappij?
Misschien een beetje gek antwoord maar zijn dat niet de dictators, krijgsheren, moordlustige soldaten die nooit hebben ervaren wat het is om op te groeien in een vredelievende maatschappij met zekerheden, toekomstperspectief etc. waarin je het natuurlijk niet altijd eens hoeft te zijn met elkaar. Nu zien we hele generaties opgroeien in haat en verderf, wat voor een toekomst geven we kinderen in z'n omgeving mee… Daar kan ik heel triest van worden.

6. Wat zijn voor jou belangrijke contacten of mensen?
Dat zijn toch vooral m'n netwerkcontacten. Zowel zakelijk als in het vrijwilligerswerk. Af en toe eens met elkaar een goede discussie voeren houd je scherp en confronteert je ook met je eigen meningsvorming. Maar ook eens rustig tijd hebben om het dagblad Trouw goed te lezen kan heel stimulerend zijn.

7. Wat was een leermoment in je leven?
Toen het parachutespringen nog in de beginfase verkeerde heb ik in de lucht een botsing gehad met een andere parachutist. Gevolg: beide parachutes hopeloos in elkaar verward. Toen heb ik ervaren hoe belangrijk het is om blindelings ook op de kwaliteiten van een ander te kunnen vertrouwen waardoor we ieder juist handelden en samen veilig op de grond kwamen.

­