­

We hebben iets...
voor jou en voor jou
en voor jou

agenda 5a

coronavirus

livestream vieringen

Waar verlangen wij het meest naar in deze tijd? Dat er een eind komt aan het gevoel van dreiging wat door het coronavirus nog altijd boven ons hangt, dat er een vaccin wordt gevonden, dat het virus de wereld uit mag gaan. Dat we weer gewoon bezoek kunnen ontvangen, en onze kinderen en kleinkinderen weer kunnen knuffelen. Dat de economie zich toch langzaam maar zeker mag herstellen. Kortom: dat het weer een beetje wordt zoals het was voordat corona de wereld bepaalde.

Als u dit leest, is het al weer een aantal weken geleden dat ik dit schreef. Hopelijk kunnen we nog steeds bezig zijn met het versoepelen van alle maatregelen! Maar of het ooit weer hetzelfde wordt en voelt als voordat dit virus in onze wereld kwam? Afstand houden van elkaar is voorlopig de nieuwe norm, en daarin zullen we moeten proberen onze weg te vinden. Misschien zijn er in onze economie wel duurzame veranderingen mogelijk.

En: in de afgelopen tijd is er heel veel zorg en aandacht voor elkaar met zoveel liefde en creativiteit zichtbaar geworden! Laten we dat koesteren en behouden!
Wat mogelijk nog lang bij ons blijft is het gevoel van angst en onzekerheid. De angst voor een nieuwe besmettingsgolf, de angst dat ons leven, onze wereld opnieuw overvallen kan worden door iets wat alles op z’n kop zet.

Zit er onder al onze verlangens niet een dieper verlangen? Een verlangen om vrij te zijn van deze angst en onzekerheid, om vrij te zijn van dat gevoel van onveiligheid? Om innerlijk in vrede te kunnen zijn?
En kan dat? Of is angst en onzekerheid nu eenmaal iets wat bij ons mens zijn hoort? We ervaren het in ieder geval meestal wel zo, maar toch hoeft dat niet de waarheid te zijn die ons leven bepaalt! Maar wat dan wel? En dan liefst zonder dat het alleen maar mooie woorden blijven.

Wat er ook om mij heen of in mijzelf gebeurt, toch wil ik innerlijk in vrede blijven. Kan dat? Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat ik dat bijna nooit zo ervaar. Maar op die zeldzame momenten dat ik het aandurf om dwars door al mijn zorgen en angsten heen toch te blijven vertrouwen, en dan niet een klein beetje maar helemaal, ervaar ik iets van die vrede die er eigenlijk altijd is, maar zo vaak bedolven onder van alles en nog wat.

Om voor dit vertrouwen te kiezen, hebben we hulp nodig. Hulp die ons wordt gegeven met Pinksteren. ‘Kom Schepper, Geest, daal tot ons neer. Gij zijt de gave Gods, de grote Trooster in de tijd, het liefdesvuur dat ons doordringt’; we gaan het zingen in de Pinksterviering die via de website tot u komt. Wanneer wij ons openen voor die Geest, is hulp voorhanden. Jezus leefde uit die Geest, in diep vertrouwen én innerlijke vrede.

Kunnen wij dat ook? Ja, we hoeven er alleen maar naar te verlangen en ons te openen voor de Heilige Geest. En met zijn kracht hebben we elkaar zoveel te geven, wat er ook gebeurt in ons leven, in onze wereld.
‘Kom Schepper, Geest, vervul ons hart!’ Waarmee? Met vertrouwen in vrede die blijft!

Pastor Truda de Boer

­